De Kuip swaffelen

-
In 2020 bestaat Pinkpop vijftig jaar, maar ik draag nog regelmatig het T-shirt van hun vijfentwintigjarig bestaan. En dat is niet eens het oudste T-shirt dat ik bezit. Ik heb er ook nog eentje van Harley Davidson dat ik op mijn tiende via de Wehkamp had besteld. Zo stoer als ik toen was, zal ik nooit meer worden.
If it's not broke, don't fix it, is het adagium hier. Zo denk ik over veel dingen in het leven en dus ook over de badkamer, maar toen er een lekkage dwars door het plafond ontstond, waardoor de badkamervloer er toch uit moest, greep ik die catastrofe aan om tevens de oude meuk te vervangen voor nieuwe meuk.
Ik ging naar een badkamerboer op Zuid. Om preciezer te zijn: vlakbij de Kuip. Dat stadion was het enige schone dat ik zag. Verder werd het uitzicht bepaald door Shell, MacDonalds en KFC. De slotregels uit het gedicht Burger King van Menno Wigman schoten me te binnen: '[…] dat alles wat zo laag/en lelijk is zo sterk en stevig staat.'
Ik stapte de winkel voor sanitaire benodigdheden binnen en hoorde een verkoper tegen een wat ouder echtpaar zeggen: '...en de Sfinx zorgt juist meer voor rondingen.' De neiging om direct rechtsomkeert te maken moest ik onderdrukken.
Voor twee van die simpele glasplaten in een hoek van negentig graden, die tezamen dan een douchecabine vormen, betaal je al snel vijfhonderd euro. Ik zag een douchecabine waarop een afbeelding van de Kuip stond. Het scheelde maar niks of ik had hem gekocht. Het is dat ik me tijdig bedacht dat de kans dan vrij groot is dat ik dagelijks de Kuip sta te swaffelen en dat leek me niet getuigen van clubliefde. Ik koos uiteindelijk voor een meer neutrale douchecabine.
Daarna ging ik naar Ikea. Om de moed erin te houden had ik me voorgenomen om glimlachende mensen te turven. Het zou me niet verbazen als zou blijken dat ik waarschijnlijk de meest chagrijnige persoon was die het pand verliet.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De belezenheid van de gemiddelde boekverkoper is zeer gering

-
De ontstane commotie rondom het boekenweekessay van Özcan Akyol doet me denken aan een brief uit 1962 van Heere Heeresma aan Nico Scheepmaker*. '… die kerels [boekhandelaren, red.] willen ook nog eens de kulturele pikbroeken uithangen en dat irriteert mij in hoge mate. Een voorbeeld: wanneer een bekende hoofdstedelijke boekhandelaar**, die bij literaire evenementen het hoogste woord voert en wiens etalage-inhoud stijf staat van de pretenties, op mijn vraag 'of hij een niet al te duur boekje heeft om aan een lieve oude dame ten geschenke te geven', antwoordt met het overhandigen van L.P. Boons Menuet dan kan ik alleen nog maar mijn schouders ophalen, zijn zaak mijden en, wanneer hij nog eens zijn liefde voor de literatuur in het openbaar kwijt wil, hem hardop uitlachen. De belezenheid van de gemiddelde boekverkoper is – let maar op! – zeer gering en zijn literaire smaak weinig ontwikkeld. Voor hem Fabricius, dat is het wel. En dan spreek ik niet alleen als klan...
Meer lezen

Witte sokken

-
neem bijvoorbeeld die witte sokken witte sokken dat is het zwarte schaap uit de mannengarderobe het is de achilleshiel weet je witte sokken mogen niet het is het ergste dat er is alle vrouwen blazen er vol van witte sokken sportsokken dat kan niet maar er is helemaal niets mis met witte sokken kennedy droeg alleen maar witte sokken fred astaire droeg witte sokken michael jackson droeg witte sokken weliswaar met glitters maar ja witte sokken zijn prachtig er is niks mis met witte sokken maar de vrouw de nederlandse vrouw heeft de witte sok echt tot een zondebok van de mannengarderobe gemaakt in nederland en ja dan gaat de man nooit meer een witte sok aantrekken hij durft het niet meer dus ik vind dat de vrouw nadrukkelijk een andere rol moet gaan spelen in de relatie tot de mannengarderobe *** In aanloop naar de presentatie van mijn nieuwe bundel op 25 mei om 17u in Boekhandel van Gennep, plaats ik hier geregeld een gedicht uit die bundel. Mocht je het mooi vinden,...
Meer lezen

Daar komt het leven weer

-
en ja hoor het zal eens een keer niet zo zijn daar komt het leven weer aangestormd op z’n stokpaardje hop hop hop hobbeldebobbel hurry hurry ándale ándale springt het op schoot groots en meeslepend bigger than life bij wijze spreken  waarom niet eens een keer bedaard bedachtzaam of desnoods tuttig met een lesboek franse woordjes onder de arm mais non het moet weer stormend en stampend met oorverdovend kabaal het lijkt wel een oneindige oorlog waarom moet alles altijd strijd zijn en maar briesend hinnik hinnik druk druk druk doen welke quota’s moeten nu daadwerkelijk gehaald je grootste vijanden op dit ondermaanse zijn bij elke ademteug de tijd en uiteindelijk de dood vlak jezelf niet uit het heeft geen zin je daas te blaffen naar de eigen vergankelijkheid haal adem en laat ons tot aan ons verdwijnen neervlijen in het groene gras van elke zomer – the grass won’t pay no mind – om de wolken te bewonderen ‘kijk dat is een konijn dat wel wat op het leven lijkt hij weet...
Meer lezen