O

Ik zat op de bank in haar woonkamer. Een appartementje op de achtste verdieping. Haar uitzicht bestond uit een eendere woontoren. Dat weerhield haar er niet van om met open nachtpon van blauwe zijde voor het raam en mij te paraderen. 

Op haar aandringen had ik een fles witte wijn meegenomen.

'Ah, chardonnay,' zei ze, 'een echte slobberwijn.'

Volgens mij wilde ze met die uitspraak laten merken dat ze een vrouw van de wereld was. Ik ergerde me evengoed, omdat ik chardonnay een goed drinkbare wijn vind. Toch ging ik met haar naar bed. De momenten dat ik mijn ergernis inslik zijn ontelbaar.

De gordijnen bleven ook in haar slaapkamer open. 



Nog geen genoeg? Bestel hier mijn nieuwste dichtbundel.

Reacties

Populaire posts van deze blog

De belezenheid van de gemiddelde boekverkoper is zeer gering

Witte sokken

Daar komt het leven weer