O

Het lukt me niet meer om uit te slapen. Dat ervaar ik als groot gemis. Elke ochtend rond half zeven geef ik dan maar gehoor aan mijn verslaving en rook ik een sigaret op het balkon. Ik zie de duiven al klaarzitten op het dak van de garage. De man die boven de garage woont gooit 's ochtends zijn oud brood op dat dak. Niet veel later komen dan ook de grote meeuwen. Zij krijsen terwijl ze vechten om een korst. Dat heeft altijd tot gevolg dat de studenten die weer boven die man wonen een emmer met water op het dak van die garage kieperen. De vogels druipen daarna snel af. De relatieve rust keert weer, tot het gros van de stad de tijd rijp acht om te beginnen aan zijn eigen uitputtende exercities. Elke ochtend hetzelfde ritueel. Je vraagt je af wat er mis is met de communicatie tussen mensen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

De belezenheid van de gemiddelde boekverkoper is zeer gering

Witte sokken

Daar komt het leven weer