Zie je wel

Zie je wel, we zijn volkomen vergeten.
Er is niemand die nog om ons maalt.
Al loop je de hele dag in je doffe duster
met je kreukelhoofd of lazer je dronken

van je fiets. In zekere zin zijn we
torero's, maar dan zonder die parmantige
pakkies. Vergane glorie die nu
bestempeld wordt als verwerpelijk.

Kruip dus nog eens tegen me aan.
We hebben niets meer te verliezen. Wij
leven hier niet meer. Onze tijd is voorbij.

En het is niet erg om vergeten te zijn,
weet je dan niet hoeveel vrijheid
we daarvoor terugkrijgen?

Zullen we nog een bakkie doen?

Reacties

Populaire posts van deze blog

De belezenheid van de gemiddelde boekverkoper is zeer gering

Witte sokken

Daar komt het leven weer