Prelude op het vaststaande thema van de nacht

Nu het weer nacht is met stervensbleke maan,

gaan de remmen los in mijn hoofd. Uiteraard

heb ik alle vormen van kwaadaardige kanker,

staan de inbrekers rijendik opgesteld voor de deur

om met kabaal gewelddadig binnen te dringen

en onder ons bed op z'n minst een gros hijgende

killerclowns loerend met scherpe keukenmessen.

Wordt het niet eens tijd voor een betrouwbaar

alarmsysteem? En hoe zit het met mijn testament?

Kortom: een kop vol met vals gekras en giftig snert.

Van slapen is dan geen sprake meer. Gelukkig

ligt er nog leftover pizza in de koelkast – die stelt

me nooit teleur – om me te kalmeren. Of anders wel

een dichtbundel van bijna honderd jaar met woorden

als vochtverheerlijkt, glasdoorgloeiden, lichtdoorzongen.