Soms hoor ik het hoefgetrappel

Soms hoor ik het hoefgetrappel van de vier ruiters.

Moet ik het weer zo dramatisch stellen? Als ik nu

terug zou blikken, wat was dan de moeite waard?

Deze dag zittend op reis naar het onvermijdelijke eind

in ieder geval niet. Zoals zo veel dagen waarop ik

er niets van bakte, omdat ik nu eenmaal intrinsiek

niet de behoefte voel er iets van te maken, slechts

voort hobbel als deze hortende zin.

Een geboorte van Venus zal ik niet schilderen

net zomin als een vier jaargetijden componeren.

In biologisch opzicht heb ik al aan mijn plicht

voldaan met twee dochters. Ik heb een vrouw

waar ik nog steeds graag het bed mee deel.

Ik vind het allemaal meer dan voldoende.

Simpelheid troef. Zo krijg ik ook nog altijd

de slappe lach van een scheet in bad.

Soms hoor ik het hoefgetrappel van de vier ruiters,

wat me niet weerhoudt om naar de supermarkt

te gaan. Ik heb zin in wijn en blauwschimmelkaas.

Roquefort of Gorgonzola, dat maakt me echt niet uit.