Wij drijven

De dagen, ze lijken zo lang en ik verlummel ze allemaal

in een zee van pure verveling. Nee, het is eerder dat ik

in een bootje patrouilles uitvoer in mijn eigen desolate

universum op mijn hoede voor bloeddorstige gigantische

spinachtige insecten en ander zelfbedacht ongedierte

die hun toorn op mij richten. Vaak denk ik nog aan

je, aan je liefde, aan je lichaam, een onbestemde reis

zonder einde waar ik nog maar net aan was begonnen,

terwijl ik niet eens in het bezit was van een rijbewijs.

Hoe kon het dan ook anders dat onze wagen uiteindelijk

te water raakte in de gracht. Ik kon nog net op het dak

klimmen om het laatste ballonnetje lachgas te inhaleren.

En in het café word ik gehaat omdat ik altijd zo nerveus

met een pen op de bar tik, maar niemand hoort dat ik

een hartenkreet in morse verstuur: 'S.O.S. from Your Love

* * * We float. All officers including the captain, dead

in chartroom and on the bridge. Probably whole of crew dead

* * *.I die.'