Apekool

Ik zal terugkeren naar de plaats...

Het begin... De reden... Hoe was

het ook weer? Iets met waarheid...

echtheid... zoals de grote spiegel

in de badkamer. Die is alleen leuk

als je jong en sexy bent. Nu is hij

vooral beschuldigend en spottend.

Ik zal die monsterbibs van mij eens

een lesje leren. Wat als je de waarheid

vindt en hij blijkt schrikbarend?

Waanzin ligt dichterbij waarheid

dan verwacht. Provoceren voor de vorm

of de inhoud. Om het even. Als een bullebak.

Als de toeterende Turken tijdens een bruiloftstoet.

Ooit was het charmant, nu in het beste geval

irritant maar veelal stomweg intimiderend.

Je moet bij wijze van spreken helemaal ondergedompeld

worden in het maagzuur voor je vlees helemaal oplost.

Losbandig. Weerbarstig. Ongebreideld. En grotesk

als het tapijt dat bezaaid is met afgekloven nagels

als halve maantjes, wassende maantjes, rechtop

als punaises, als nagels, als boobytrap. En durf

vanwege het plezier. Allemaal uit de hersen-

snelkookpan. Met als resultaat altijd weer

geen gedicht waar je een vrouw

mee kunt verleiden.